دکتر کی کارورز بود که بیماری تشنج کرد. کن، دستیار ارشد، دست‌به‌سینه ایستاد و فقط پرسید: می‌خواهی چه کار کنی؟ ۱ میلی‌گرم دارو بدهیم یا ۲ میلی‌گرم؟ تا او خودش تصمیم بگیرد. حالا می‌گوید هویتِ منفی مثل بازنده فقط زخمی است که ذهن سفتش کرده تا از دردِ تلاشِ بی‌نتیجه محافظتت کند. اما ادعایش عجیب‌تر است: حتی هویت‌های مثبت را هم دور بریز. چرا؟
این قسمت خلاصه‌ای فارسی است از منبع اصلی.
شنیدن در کانال پادمیخلاصهٔ فارسی و شنیدنیِ بهترین گفت‌وگوها و سخنرانی‌های جهان، هر قسمت به‌محضِ انتشار.
عضویت در کانال پادمی
پیام بهرام‌پور برای یه برنامه دهروزه مدیتیشن رفت نپال. سه روز اول حدود ده صفحه تیتر و ایده یادداشت کرد، بعدش دیگه هیچ ایدهای نداشت. روز آخر شش ساعت متوالی ذهنش رو کنترل کرد. میگه مغز اصلاً در خدمت ما نیست؛ اگه نشناسیمش، دشمن ماست و باعث فرار از کارای مهم میشه. حرفهاش درباره قانون جذب و تعادل کار و زندگی هم حسابی چالشبرانگیزه.
یک مرد در هاوایی از راه دور روی عکس زندانیان یک زندان خشن چهار جمله میگفت: متأسفم، لطفاً مرا ببخش، متشکرم، دوستت دارم. آمار جرایم خشن آنقدر افت کرد که بیشتر زندانیان به بخش امنیت پایینتر منتقل شدند. پنهانترین الگوی ناخودآگاه سلبریتیها و میلیاردرها هم کمبود اعتمادبهنفس و ترس از این است که دیگران دستشان را بخوانند. بعد میرسد به بخششِ والدینی که رفتارهای وحشتناکی داشتهاند؛ شاید بگویی این نادیده گرفتن ظلم نیست؟ جوابش را پادکست نگه داشته.
مل رابینز در ۴۱ سالگی بیکار بود و به دلیل ورشکستگی رستوران همسرش با ۸۰۰ هزار دلار ضرر مالی مواجه شده بود و هر روز صبح دکمهی هشدار ساعت را میزد و در رختخواب میماند.