وقتی ضربه زدن به آرامش می‌رسد

تیم ذهن‌باز · ۲۲ مهر ۱۴۰۵ · ۲۴ دقیقه صوت · ۴ دقیقه مطالعه

سلامت روانروانشناسی

جان ۳۰ سال با درد مزمن کمر زندگی کرد؛ جراحی‌ها و داروها هیچ‌کدام جواب نداد. در رویدادی در کنتیکت، روی احساس گناهِ بازمانده از جنگ و استرس‌های خانوادگی‌اش تپینگ انجام داد. صبح روز دوم، برای اولین بار در ۳۰ سال گذشته بدون درد از خواب بیدار شد و راحت روی زمین نشست. @ نکتهٔ عجیب این است که برای آرام شدن نباید افکار منفی را پس بزنی؛ باید مستقیم روی استرس و خشم و ترس تمرکز کنی.

آشنایی با تکنیک تپینگ

در این قسمت از برنامه، میزبان به گفتگو با نیک اورتنر، نویسنده کتاب و متخصص در زمینه تکنیک تپینگ یا ضربه زدن می‌پردازد. این تکنیک که در نگاه اول ممکن است عجیب یا مضحک به نظر برسد، بر اساس وارد کردن ضربه‌های فیزیکی ملایم با انگشتان به نقاط خاصی از سر و صورت استوار است. به گفته اورتنر، این نقاط در واقع پایانه‌های مریدین و گیرنده‌های مکانیکی پوست هستند و ضربه زدن به آن‌ها سیگنال‌های الکتریکی و بیوشیمیایی خاصی را به مغز ارسال می‌کند. او ادعا می‌کند که این روش می‌تواند به طور بالقوه تغییرات شگرفی در زندگی افراد ایجاد کند و فراتر از یک سرگرمی ساده برای آرامش، ابزاری قدرتمند برای توقف نشخوار فکری و مدیریت استرس است.

مکانیسم اثر و پذیرش احساسات منفی

یکی از تفاوت‌های اصلی این روش با سایر تکنیک‌های توسعه فردی، رویکرد آن نسبت به افکار منفی است. اورتنر توضیح می‌دهد که در تکنیک تپینگ نیازی نیست افراد احساسات منفی خود را پس بزنند یا به زور مثبت‌اندیشی کنند. در عوض، فرایند با بیان حقیقتِ احساسات آغاز می‌شود؛ با گفتن جملاتی که نشان می‌دهد با وجود احساس خشم، ترس یا کلافگی فراوان، فرد همچنان انتخاب می‌کند که آرام باشد. ادعا می‌شود همزمان با تمرکز بر این افکار مزاحم و انجام ضربه‌ها، یک سیگنال ایمنی و آرامش‌بخش به سیستم عصبی ارسال می‌گردد که پاسخ استرس یا حالت سمپاتیک بدن را خنثی می‌کند. طبق گفته‌های مهمان برنامه، این کار باعث می‌شود جریان خون دوباره به مغز بازگردد و فرد بتواند با وضوح و خلاقیت بیشتری تصمیم‌گیری کند.

داده‌های آماری و نتایج ادعا شده

نیک اورتنر مدعی است که اثربخشی این روش توسط نهادهای معتبری مانند دانشگاه‌های هاروارد، ییل و کلمبیا در حال بررسی است. او به پایگاه داده‌ای شامل هجده میلیون جلسه ثبت‌شده در اپلیکیشن اختصاصی خود اشاره می‌کند و می‌گوید این بزرگترین مجموعه داده در تاریخ سلامت روان است که تأثیر این تکنیک را بر کاهش اضطراب، دردهای فیزیکی و هوس‌های غذایی نشان می‌دهد. برای درک بهتر این ادعاها، او ماجرای یک کهنه‌سرباز جنگ ویتنام به نام جان را تعریف می‌کند. بر اساس این روایت، جان که سی سال از درد مزمن کمر رنج می‌برد، پس از انجام این تکنیک روی احساس گناه و تروماهای جنگ، برای اولین بار در سی سال گذشته کاملاً بدون درد از خواب بیدار شد.

کاربرد برای افراد پرمشغله و کارآفرینان

در طول مصاحبه تأکید می‌شود که این روش تنها برای غلبه بر تروماهای عمیق نیست، بلکه ابزاری کارآمد برای کارآفرینان و افراد پرمشغله به شمار می‌رود که مدام درگیر حلقه‌های فکری تکرارشونده هستند. میزبان برنامه اشاره می‌کند که داشتن افکار تکرارشونده و نگرانی از کارهای انجام‌نشده، می‌تواند به شدت خسته‌کننده باشد و انرژی ذهنی را تخلیه کند. اورتنر بر این باور است که در لحظات اوج فشار و زمانی که فرد احساس می‌کند به بن‌بست رسیده است، تنها چند دقیقه استفاده از این تکنیک می‌تواند مقاومت ذهنی را بشکند، سیستم عصبی را آرام کند و شخص را به حالت تمرکز و نبوغ بازگرداند.

جمع‌بندی

به طور خلاصه، این گفتگو تکنیک تپینگ را به عنوان یک راهکار سریع و در دسترس برای عبور از فشارهای روانی و فیزیکی معرفی می‌کند. ادعا می‌شود که با لمس نقاط خاصی از بدن و پذیرش صادقانه ترس‌ها و نگرانی‌ها، می‌توان سیستم عصبی را برنامه‌ریزی مجدد کرد و از یک ذهن درهم‌ریخته و مضطرب به یک ذهن متمرکز و آرام رسید. چه هدف بازیابی خلاقیت از دست‌رفته باشد و چه رهایی از دردهای مزمن یا نشخوار فکری، مهمان برنامه معتقد است که این روش ساده می‌تواند جایگزینی مؤثر برای تقلای ذهنی و درگیری دائمی با افکار باشد.

این قسمت خلاصه‌ای فارسی است از منبع اصلی.