دکتر هوبرمن برای هشت‌پای خانگی‌اش «ون‌گوگ» ماهی می‌انداخت؛ حیوان ماهی را به شیشه می‌چسباند، نصفش را می‌خورد و وسط غذا چرت می‌زد. بعد حرفش به حضور در لحظه می‌رسد: نه تنفس، نه توجه به بدن. پرسیدن سوال‌های ساده از محیط، مثل شمردن قوطی‌های روی میز. و ادعا می‌کند ویپینگ شاید از سیگار سنتی خطرناک‌تر باشد. چرا؟
این قسمت خلاصه‌ای فارسی است از منبع اصلی.
شنیدن در کانال پادمیخلاصهٔ فارسی و شنیدنیِ بهترین گفت‌وگوها و سخنرانی‌های جهان، هر قسمت به‌محضِ انتشار.
عضویت در کانال پادمی
هیوبرمن چند ساعتِ اولِ روز را در یک گاراژِ توری کار می‌کند و هیچ گوشیای با خود نمیبرد؛ فقط لپتاپی که تنها برنامههای لازم روی آن نصب است. 🧠
در یک مطالعه، افراد سالمند و بازنشستهای را که تصور میشد دیگر نمیتوانند به جامعه کمکی کنند، به تدریس خصوصیِ دانشآموزانِ در معرض خطر گماردند. اسکنهای مغزی نشان داد هیپوکامپشان، بهویژه در مردان، رشد فیزیکی کرد. اما میتوکندریها، همان مراکز تولید انرژی سلول، به افکار و احساساتِ روزمرهی ما حساساند و احساسات مثبت در پایان یک روز پراسترس میتواند تولید انرژی سلولی را افزایش دهد. پای «پذیرش رادیکال» هم به میان میآید؛ جایی که ممکن است سخت مخالف باشی.
دوست کودکی هوبرمن، دکتر ادی چانگ، جراح مغز، در نهایت آرامش توموری به اندازه توپ گلف را از مغز بیماری کاملاً بیدار درآورد؛ یک میلیمتر خطا کافی بود. بعد میگوید کورتیزول آن هورمون مضری نیست؛ باید صبح اول وقت اوج بگیرد. فیبر زیاد برای بعضی التهابآور است و هوازی طولانی اثر چندانی روی مغز ندارد.